Ifigenia

ifigenia - Wikilingue - Encydia

Per d'autres emplecs d'aqueste tèrme, vejatz-vos Ifigenia (desambiguación).

Ifigenia D'Anselm Feuerbach (1871).

Frederic Leighton, Cymon and Iphigenia.

En la mitologia grèga, Ifigenia (en grèc Ίφιγένεια Iphigeneia, ‘femna de raça fòrta’) èra una filha del rei Agamenón e la reina Clitemnestra. Se li considèra de còps una filha de Teseo e Helena criada per Agamenón e Clitemnestra.

Contengut

1 Lo mite
2 Ifianasa
3 Cimón
4 Qualques adaptacions de l'istòria d'Ifigenia
5 Vejatz-vos tanben
6 Enlaces extèrnes

Lo mite

Artemisa Puniguèt a Agamenón après aver aucit aqueste un cèrvi sagrat en una arboleda sagrada e alardear d'èsser melhor caçaire. En lo sieu camin a Troya per participar en la Guèrra de Troya, los vaissèls d'Agamenón demorèron de repente immobils al deténer Artemisa lo vent en Áulide . Un endonvíi cridat Calcas revelèt un oráculo que l'unica forma d'apaciguar a Artemisa èra segontes el sacrificar a Ifigenia, filha d'Agamenón. Segontes qualques versions, aqueste o faguèt aital, mas la majoritat afirma qu'Artemisa la substituiguèt en lo darrièr moment per una corza o una cierva e la transportèt a Táurica , en Crimea , a on la convertiguèt en la siá sacerdòtessa e aviá la mission de sacrificar als estrangièrs coma d'ofrendas a la diosa.

Hesíodo La cridava Ifimedia (en grèc Ἰφιμέδεια) en lo sieu Catalòg de femnas e disiá que se convertiguèt en la diosa Hécate. Antonino Liberal disiá qu'Ifigenia foguèt transportada dins l'isla Leuce, a on se maridèt amb Aquiles jol nom d'Orsiloquia.

Segontes Eurípides, Ifigenia apareis en l'istòria de lo sieu frair, Orestes. Per escapar de la persecucion de las Erinias per aver aucit a la siá maire Clitemnestra e a la siá amant, Apolo ordenèt a Orestes qu'anèsse a Táurica, prenguèsse l'estatua d'Artemisa qu'aviá queigut dempuèi lo cèl e l'amièsse en Atenas. Orestes Partiguèt a Táurica amb lo sieu intim amic Pílades, lo filh d'Estrofio, e ambedós foguèron empresoats pels abitants de la region, los tauros, qu'avián la costum de sacrificar totes los estrangièrs a Artemisa. La sacerdòtessa d'Artemisa encargada de realizar lo sacrifici èra la siá sòr Ifigenia, qui s'ofriguèt a liberar a Orestes (sens saber qu'èra lo sieu frair) s'aqueste amiaue atenhi una carta fins a Grècia. Orestes Refusèt o far, mas ofriguèt a Pílades amiar la carta mentre el se demorava per èsser sacrificat. Après un conflicte de mutuau afècti, Pílades feniguèt per accedir, mas la carta faguèt qu'Orestes e Ifigenia se reconeguèsson e los tres escapèron amassa en amiant amb eles l'image d'Artemisa. Après lo sieu retorn en Grècia, Orestes prenguèt possession del reialme de lo sieu paire, Micenas (en aucint al filh d'Egisto , Aletes), al qu'anexó Argos e Laconia, e Ifigenia depausèt l'image en lo temple d'Artemisa en Braurón , Ática, a on demorèt coma sacerdòtessa d'Artemisa Brauronia. Segontes los espartanos, l'image d'Artemisa foguèt amiada per eles a Laconia , a on la diosa foguèt adorada coma Artemisa Ortia.

Ifigenia Es coneguda per las fonts mitológicas grègas dempuèi los sègles VII-VI a. C. E èra tan estrechamente identificada amb Artemisa, que qualques investigadors creson qu'originalmente èra una diosa de la caça rivala cuyo culte foguèt subsumido per Artemisa.

Ifianasa

Ifianasa (En grèc Ἰφιάνασσα), una de las tres de filhas d'Agamenón en l'Ilíada de Homero (Libre IX, 145 e 287), es de còps confonuda amb Ifigenia. Homero Menciona pas lo sacrifici d'Ifigenia e lo nom Ifianasa pòt èsser simplament una anciana varianta d'Ifigenia. La majoritat dels investigadors coincidisson malgrat aiçò en qu'Ifianasa e Ifigenia, malgrat la semblança de los sieus noms, anèsson probablament de personatges desparièrs.

Cimón

L'episòdi d'Ifigenia e Cimón qu'inspirèt a de pintors coma Benjamin West (1773), John Everett Millais (1848) e Frederic Leighton (1884) es pas en realitat un mite grèc, mas una novella presa del Decamerón de Boccaccio, posteriorament desvolopada pel poèta e dramaturg John Dryden.

L'istòria preteniá demostrar lo poder de l'amor. Quand Ifigenia dòrm en una arboleda al bòrd de la mar, un nòble mas ordinari e inculto jove chipriota, Cimón, en vesent la beutat d'Ifigenia, s'enamora d'ela e, pel poder de l'amor, se convertís en un culte e defunti cortesano.